The titlTytuł rzeźby „Vestalis” wskazuje, że autorka skupia się na roli kobiety jako strażniczki. Nawiązuje wyraźnie do roli jaką pełniły wybrane kobiety w starożytnym Rzymie.

Siłą wyrazu pracy jest powtarzalność postaci. Ustawione w ciągu, są odwołaniem do popularnego w kulturze ludowej wielu rejonów Polski motywu dekoracyjnego papierowej wycinanki.

Każda kobieta wyrasta z kuli ażurowych pasów, których kolorystyka symbolizuje: korzenie, naturę, kobiecość. Wzór zaczerpnięty jest ze stylistyki łowickich pasów regionu Mazowsza, gdzie aktualnie pracuje autorka.

Na kolorowej bazie postacie balansują w poszukiwaniu równowagi. Elementem stabilizującym jest biały pas łączący je z innymi. Im westalek więcej tym ta wieź staje się silniejsza, staje się gwarantem trwałości i ciągłości.

Ułożenie włosów stapiających się z kształtem sylwetki przypomina jajo, symbol życia. Fryzura przywołuje na myśl nowoczesne cięcie, a może zbyt duży żołnierski hełm. Sugeruje, że rola kobiety, którą narzuca współczesny świat jest zbyt trudna, ale dzięki własnej sile wzmacnianej więzią z innymi, zakorzenionej w kulturze, kobieta potrafi jej sprostać.