Suspended between disintegration and persistence.

.

CIĘŻAR KTÓRY BUDUJE STRUKTURĘ WZROSTU - Kariatyda 01

Na styku rzeźby i architektury.
Pośród rozrzuconych, dużych kul z dmuchanego szkła, jedna zostaje uniesiona przez wzrastającą strukturę.
Na falującym pasie, kształtem przypominającym delikatny kręcony włos, zawieszone są worki. Wypełnione ciężarem rozciągają materię. Zamiast jednak ciążyć ku dołowi pną się w górę, aż natrafią na sufit i będą dla niego oparciem.

Relacja między ciężarem a konstrukcją ulega odwróceniu. To, co powinno ciążyć zaczyna budować strukturę.

Uniesiona bańka staje się punktem zwrotnym — krucha, efemeryczna, paradoksalnie inicjuje proces wzrostu. W tej sprzeczności ujawnia się napięcie między przeciążeniem, a możliwością jego przekształcenia.
Odwrócona grawitacja otwiera pytanie o przyszłość — o to, czy narastające obciążenia wzmacniają strukturę, czy doprowadzą do jej rozpadu.

Całość utrzymana jest w odcieniach magenty, koloru który nie istnieje w naturze, nie posiada własnej, pojedynczej długości fali w widmie światła widzialnego, jest złudzeniem, reakcją naszego mózgu na połączenie czerwieni i niebieskiego.

Na dziewczęcym niewinnym różu rozsypane są drobinki ciemnej czerwieni, jakby pył zakrzepłej krwi przykryty kurzem pospolitości. Gładkość kontrastuje z chropowatością, tworząc mapę procesów zachodzących wewnątrz formy.